Ταξίδεψε, άνθρωπε!

Έχεις πιάσει ποτέ τον εαυτό σου να ζηλεύει όταν βλέπει ταξιδιώτες ή ακόμα καλύτερα όταν τους ακούς να αφηγούνται- όλο έπαρση, είναι η αλήθεια- ιστορίες από τα μέρη που επισκέφθηκαν;

Νιώθεις κάθε φορά που τους ακούς έτοιμος να αρπάξεις τη βαλίτσα σου και να φύγεις με τους φίλους σου για Κάιρο που λέει και το άσμα; Κάν’ το, λοιπόν. Μια απόφαση είναι.

«Ακούγεται πολύ εύκολο, όμως δεν είναι», θα απαντήσεις. Όντως. Δεν είναι απλή υπόθεση να ξεκινήσεις να πας ένα ταξίδι, αλλά αν ακολουθήσεις μερικά απλά και μεθοδικά βηματάκια, θα βρίσκεσαι κάθε μέρα πιο κοντά στην ελευθερία και τις εμπειρίες που προσφέρει ένα ταξίδι.

Αρχικά, πρέπει να βάλεις καλά στο μυαλό σου πως δεν ταξιδεύει μόνο εκείνος που πάει στο εξωτερικό. Η Ελλάδα έχει πάρα πολύ όμορφα μέρη που ποτέ δεν έχεις δει και σε περιμένουν να εξερευνήσεις. Μη ξεχνάς, άλλωστε, πως πολλοί αλλοεθνείς επιλέγουν τη δική μας χώρα ως ταξιδιωτικό προορισμό. Εμείς γιατί να τη σνομπάρουμε;

Πρώτος και κύριος προβληματισμός όταν σκεπτόμαστε να ταξιδέψουμε είναι- ιδίως στην εποχή που διανύουμε- το οικονομικό και το πόσα χρήματα μπορούμε να ξοδέψουμε στο ταξίδι που σκοπεύουμε να κάνουμε. Εδώ χρειάζεται η περισσότερη οργάνωση και μεθοδικότητα.

Ξεκίνα κάνοντας υπολογισμούς. Υπολόγισε τον ετήσιο μισθό σου και αφού τελειώσεις, αποφάσισε περίπου πόσα χρήματα θέλεις ή μάλλον μπορείς, να διαθέσεις για το ταξίδι σου. Γύρω απ’ αυτό το ποσό θα κινηθείς στην οργάνωση του υπόλοιπου προγράμματός σου.

Έπειτα, πριν κάνεις οτιδήποτε άλλο πάρε έναν κουμπαρά (που δεν ανοίγει από κάτω, παρά μόνο άμα σπάσει) και βάλ' τον σε περίοπτη θέση γράφοντας πάνω με μεγάλα ζωηρά γράμματα ένα σλόγκαν που θα σε παρακινεί να αποταμιεύεις.

Από κάπου εδώ, λοιπόν, ξεκινάει η περιπέτειά σου. Γιατί περιπέτεια και εμπειρία δεν είναι μόνο το ταξίδι αλλά και η προετοιμασία του. Όταν βέβαια διαθέτεις χρήμα, η πολλή λεπτομέρεια και προετοιμασία δεν είναι απαραίτητα. Κλείνεις εισιτήρια και δωμάτιο σε κάποιο ξενοδοχείο και αποχωρείς και την ίδια στιγμή.

Όμως έχει άλλο γούστο (είτε έχεις είτε δεν έχεις χρήματα) να ψάξεις τον προορισμό σου προσεχτικά. Τι θέλεις να δεις, τι θέλεις να πάρεις από το ταξίδι σου; Σε νοιάζει κάποια συγκεκριμένη πόλη ή χώρα ή θεωρείς πως κάθε μέρος έχει κάτι να σου δώσει;

Δεν περιμένουμε όλοι το ίδιο από τα ταξίδια που θέλουμε να κάνουμε. Είσαι ταξιδιώτης ή είσαι τουρίστας; Θέλεις άνεση και χαλάρωση ή προτιμάς λίγο ρίσκο και είσαι πρόθυμος να σπαταλήσεις ενέργεια; Θέλεις να πάρεις αεροπλάνο ή να πας οδικώς; Θέλεις να μείνεις σε ξενοδοχείο ή είσαι ανοιχτός σε εναλλακτικές προτάσεις διαμονής; Θέλεις να κάνεις ένα συνηθισμένο ταξίδι ή κάτι έξω από τη σφαίρα του καθημερινού και προβλέψιμου;

Εγώ θα πάρω τον δρόμο της εμπειρίας, γιατί αυτό είναι που ζηλεύουμε συνήθως στις αφηγήσεις των ταξιδευτών. Όπως έχω πει σε προηγούμενα άρθρα μου δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος να ταξιδέψεις, ούτε τα ξενοδοχεία είναι η μόνη λύση στο ζήτημα της διαμονής.

Τώρα, ας υποθέσουμε πως βρήκες τον προορισμό σου. Είτε τον επέλεξες επειδή βρήκες τα εισιτήρια σε προσφορά είτε επειδή είναι ένα μέρος που πάντα ήθελες να επισκεφθείς, κάνε μια έρευνα σχετικά με το τι μπορείς να βρεις και να κάνεις εκεί.

Λάβε υπόψη τα ενδιαφέροντά σου και κάνε την ανάλογη έρευνα. Κάπως έτσι θα καταλήξεις σε ένα μικρό προγραμματάκι για το ταξίδι σου, το οποίο βέβαια μπορεί να μην ακολουθήσεις ούτε στο ελάχιστο, αλλά είναι ωραίο να ξέρεις τουλάχιστον τι δυνατότητες υπάρχουν σε κάθε προορισμό.

Η έρευνα και το πρόγραμμα θα σε βοηθήσει επίσης στον οικονομικό προγραμματισμό σου, καθώς έτσι θα ξέρεις πότε υπάρχει κάποιο μουσείο, κάποιο φεστιβάλ ή κάποια δραστηριότητα με ελεύθερη είσοδο. Μη ξεχάσεις να κοιτάξεις και τι τιμές παίζουν στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ώστε να είσαι προετοιμασμένος για όλα.

Τώρα, μένει να αποφασίσεις με τι μέσα θα κινηθείς για να φτάσεις στον προορισμό σου και που θα μείνεις. Και τα δυο είναι καθαρά στη δική σου κρίση και οικονομική δυνατότητα. Μπορείς να πάρεις το αεροπλάνο ή το τρένο, το αμάξι ή ένα τροχόσπιτο, τη μηχανή σου ή ακόμη και ένα ποδήλατο.

Μπορείς να πάρεις πλοίο ή αερόστατο, λεωφορείο ή και τρίκυκλο ακόμη αν γουστάρεις. Μπορεί να τα χρησιμοποιήσεις και όλα, άλλωστε κι αυτό εμπειρία είναι. Μην αποκλείεις τίποτα. Ό,τι μέσο και να χρησιμοποιήσεις θα συναντήσεις ανθρώπους και θα ζήσεις μια μικρή ιστορία μαζί τους μέχρι να φτάσετε τον προορισμό σας.

Όσον αφορά τη διαμονή σκέψου πως θα ήταν να ξέφευγες λίγο από τα κλασικά. Μη κλείσεις δωμάτιο σε κάποιο ξενοδοχείο. Δοκίμασε για αλλαγή ένα hostel ή τη διανυκτέρευση σε μια σκηνή (όπου οι συνθήκες και το μέρος το επιτρέπουν). Μπορείς επίσης να γίνεις couchsurfer και να μην πληρώσεις τίποτε για τη διαμονή σου. Για το couchsurfing θα σου μιλήσω την επόμενη φορά.

Επέλεξε σοφά και ζήσε τρελά. Μίλα με τους ανθρώπους που συναντάς. Μη κρύβεσαι πίσω από τον χάρτη σου. Κάτσε μαζί τους για ένα δροσερό ρόφημα στο πάρκο απέναντι από τη Sagrada Familia αντί να μπεις μέσα. Ίσως πάρεις περισσότερα από αυτόν τον άνθρωπο, απ’ ότι από το δημιούργημα του Gaudi.

Χόρεψε με τους ντόπιους σε τοπικές γιορτές και δοκίμασε τα παραδοσιακά φαγητά και ποτά τους. Χαμογέλα τους και αγκάλιασε τους. Θα σε οδηγήσουν σε εμπειρίες μοναδικές, απρόσμενες, που δε περίμενες να ζήσεις.

Σε κάθε σου ταξίδι, κάνε κάτι που δε θα έκανες πίσω στην πόλη σου. Απελευθερώσου από ταμπού και προκαταλήψεις. Δοκίμασε κάτι καινούριο. Ο κόσμος είναι γεμάτος γεύσεις, αρώματα και μυρωδιές που σε περιμένουν. Ο κόσμος έχει να σου δώσει ομορφιά.

Ταξίδεψε, άνθρωπε. Μη κάθεσαι σπίτι σου.

Η καινούργια smart TV που αγόρασες δε θα έχει ποτέ την υψηλή ευκρίνεια της πραγματικής ζωής. Όσο ζωντανά και αν φαίνονται τα ντοκιμαντέρ και οι ταξιδιωτικές εκπομπές, δεν τα ζεις ο ίδιος.

Αντί να κάθεσαι και να ζηλεύεις, κάνε το ταξίδι προτεραιότητα. Κανένας πλούτος και κανένα υλικό αγαθό δε θα μπορεί να συναγωνιστεί τον πλούτο που θα σου αφήσουν τα ταξίδια σου. Εσύ δε μένει τίποτε άλλο παρά να τα κάνεις.

Πρώτη δημοσίευση: www.mindthetrap.gr

Σακίδιο στην πλάτη κι έφυγες!

Μετράς πια αντίστροφα για τις πολυπόθητες διακοπές σου και ξαφνικά αγχώνεσαι. Τι θα πάρεις μαζί; Θα χωρέσουν στη βαλίτσα; Πώς θα ζυγίσεις τις αποσκευές σου για να είσαι σίγουρος πως δεν έχεις ξεπεράσει το όριο και βρεθείς να πληρώνεις μετά κερατιάτικα;

Προσπαθείς λοιπόν να κάνεις μια λίστα. Γράψε-γράψε γεμίζεις μια σελίδα. Μπάστα φιλαράκι μου. Ξεφεύγεις. Ξανακοίτα τη λίστα σου και άρχισε να διαγράφεις όσα δεν είναι απολύτως απαραίτητα. Φέτος θα γίνεις backpacker.

Αρνήσου τη βαλίτσα σου, πάρε ένα ταξιδιωτικό σακίδιο πλάτης και βγες στον κόσμο να τον εξερευνήσεις, χωρίς περιττά βάρη.

Το backpacking είναι ένας τρόπος για να κάνεις ανεξάρτητα διεθνή ταξίδια χαμηλού κόστους. Αν αποφασίσεις να το δοκιμάσεις, χρειάζεσαι ένα σακίδιο που μεταφέρεται εύκολα σε μεγάλες αποστάσεις και για αρκετά μεγάλες χρονικές περιόδους, γιατί πέραν όλων των άλλων, το backpacking ενδείκνυται για όσους θέλουν το ταξίδι τους να κρατήσει περισσότερο.

Αυτό συμβαίνει γιατί συνδυάζεται με τη χρήση πολλών μέσω μεταφοράς- χωρίς όμως τη δυσκολία στη μεταφορά πολλών αποσκευών- και τη χρήση hostels. Μάλιστα όλα αυτά συνδεδεμένα με την όρεξη και το ενδιαφέρον να γνωρίσεις τους ντόπιους και όχι μόνο να δεις τα αξιοθέατα. Κι αν είσαι τυχερός όλο και κάποιο κέρασμα θα πάρεις!

Το μόνο που πρέπει να προσέχεις ιδιαιτέρως κατά την προετοιμασία του σακιδίου σου, είναι να μην κουβαλάς μαζί σου πράγματα αιχμηρά και υγρά, που μπορεί να κατασχεθούν όταν περνάς από έλεγχο στο αεροδρόμιο.

Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να προσέξεις καλά, αν αποφασίσεις να δοκιμάσεις την εμπειρία, είναι να σχεδιάσεις καλά το ταξίδι πριν την αναχώρησή σου. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις είτε το διαδίκτυο είτε κάποιον ταξιδιωτικό οδηγό, από τους πολλούς που κυκλοφορούν.

Δυστυχώς στην Ελλάδα, το backpacking, (όπως και διάφοροι άλλοι εναλλακτικοί τρόποι για να ταξιδεύει κανείς) δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο. Στα ταξίδια μου όμως, ειδικά στα hostels, συνάντησα πολλούς ανθρώπους που με 5 αλλαξιές στο σακίδιό τους γύρισαν τουλάχιστον 10 χώρες. Τα ρούχα τους όλα είναι πλύνε-βάλε και όταν τα παπούτσια λιώνουν πια από το πολύ περπάτημα, απλώς τα αντικαθιστούν.

Για να μη σε πιάσουν αδιάβαστο, μάθε πως το backpacking στη σύγχρονή μορφή του ανιχνεύεται τις δεκαετίες ’60- ’70, με το Hippie trail, το οποίο αργότερα ακολούθησε τον Δρόμο του Μεταξιού (Silk Road). Για την ακρίβεια υπάρχουν κάποιοι backpackers που θέλουν να ξαναδημιουργήσουν αυτό το ταξίδι, αλλά με έναν πιο άνετο τρόπο. Άλλωστε πια υπάρχουν και οι δυνατότητες.

Τι γίνεται όμως με τις τεχνολογικές επιταγές των καιρών, που έχουν προκαλέσει σε όλους την συνήθεια και την ανάγκη να μπορούν να είναι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο και να χρησιμοποιούν smartphones, tablets, laptops και ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές; Όλα αυτά είναι πρόσθετο βάρος, γι’ αυτό η τεχνολογία έχει προχωρήσει αρκετά και υπάρχουν πια πολύ ελαφριές συσκευές.

Εκεί όμως περνάμε από το backpacking στο flashpacking, μια νέα τάση, που πάει με τα νερά μας. Αν θέλετε να γίνετε πραγματικοί backpackers και να απολαύσετε το ταξίδι σας στο έπακρο, κρεμάστε τη φωτογραφική σας στον λαιμό σας, πάρτε μαζί και το τηλέφωνό σας (που μπορεί να σας κρατήσει και συνδεδεμένους με τον διαδικτυακό κόσμο) και ξεκινήστε για να αδράξετε την ημέρα.

Άλλωστε κάτι πολύ σημαντικό σχετικά με το backpacking είναι ότι έχει μια αίσθηση αυθεντικότητας (έτσι θα έπρεπε τουλάχιστον). Διότι δεν είναι μόνο διακοπές, είναι ένα μέσο εκπαίδευσης. Αποζητάει από τον ταξιδιώτη να γνωρίσει πραγματικά τον προορισμό του και όχι να κάνει ό,τι επιτάσσουν οι συμβατικές διακοπές και ο μαζικός τουρισμός.

Μέχρι πρότινος θα συναντούσες κυρίως νέους ταξιδιώτες, που μόλις έχουν τελειώσει το σχολείο και πριν μπουν στα πιο βαθιά νερά του πανεπιστημίου, βγαίνουν εκεί έξω να γνωρίσουν τον κόσμο. Σταδιακά όμως το ηλικιακό φάσμα μεγαλώνει συναντώντας και ανθρώπους γύρω στα 30- 40 να ταξιδεύουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, μόνο με ένα σακίδιο πλάτης, συνήθως σε ένα διάλειμμα από την καριέρα τους.

Αν πλέον το σκέφτεστε σοβαρά να δοκιμάσετε και αυτή την εμπειρία και ρωτήσετε διάφορους γύρω σας την άποψή τους, να είστε προετοιμασμένοι να ακούσετε και αρνητικές κριτικές. Αυτές πηγάζουν κυρίως από την εποχή του hippie trail. Όμως όσο το backpacking γίνεται τάση, τόσο βελτιώνεται και η αντίληψη των backpackers.

Αξίζει λοιπόν να το δοκιμάσετε, και θα ήταν πραγματικά ευχάριστο αν κάποια στιγμή γινόταν πιο διαδεδομένο και στην Ελλάδα. Θα ήταν ωραίο κάθε άνθρωπος να μπορούσε να κάνει τουλάχιστον ένα μεγάλο ταξίδι έστω μια φορά στη ζωή του, ιδιαίτερα αν είναι σε μικρή ηλικία που έχει περισσότερες αντοχές και όρεξη.

Το backpacking προσφέρεται γι’ αυτό, μειώνοντας το κόστος. Δοκίμασέ το σαν αυθεντικός backpacker χωρίς ενδοιασμούς και φόβους και θα είσαι πια ένας ταξιδιώτης με αυθεντικές εμπειρίες και όχι απλώς εικόνες αξιοθέατων αποτυπωμένες στην ψηφιακή σου.

Βρες περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Hippie_trail

Πρώτη δημοσίευση: www.mindthetrap.gr

Tα παρεξηγημένα hostel

Είναι γεγονός. Τελικά το καλοκαιράκι μας καταδέχτηκε.

Οι ζέστες έσφιξαν κι ήρθε η ώρα να το παραδεχτείς πως πιάνεις κι εσύ τον εαυτό σου να ονειρεύεται τις διακοπές με ανοιχτά τα μάτια. Σκέφτεσαι όλα τα σενάρια και τις εναλλακτικές.

Και αφού κατέληξες ότι στις πέντε μερούλες άδεια που έχεις θα φας όλα τα λεφτά που μάζεψες δουλεύοντας τα τελευταία 3 χρόνια- πόσα να ‘ναι; 500- 600€;- ταξιδεύοντας σε μια αγαπημένη χώρα του εξωτερικού, άρχισες να ψάχνεσαι για το πού θα μείνεις.

Έψαξες σχεδόν όλα τα ξενοδοχεία της πόλης, ακόμη κι αυτά που είναι εκτός κέντρου και για τα περισσότερα θέλεις μια χήνα να σου γεννήσει χρυσά αυγά, γιατί οι οικονομίες σου δε φτάνουν ούτε για ζήτω.

Για στάσου όμως. Για hostel κοίταξες;

Ξέρω, ξέρω. Το μυαλό σου πήγε κατευθείαν στην ομώνυμη ταινία και πώς να μην πάει αφού τα hostels δεν είναι διαδεδομένα στην Ελλάδα και οι περισσότεροι είχαμε την πρώτη επαφή μας με την νοοτροπία τους μέσω της εν λόγω ταινίας;

Μη φρικάρεις, όμως. Η ταινία είναι ταινία και δε σου λέω ότι δεν παίζει τέτοια περίπτωση κι εδώ είμαστε για να μάθεις τους λόγους που ο μισός πλανήτης ψηφίζει hostel δαγκωτό.

Υπάρχουν hostels ανά τον κόσμο που είναι πάρα πολύ όμορφα, μοντέρνα και καλοστημένα και εκτός των δωματίων διαθέτουν και κοινόχρηστους χώρους στους οποίους οι ένοικοι μπορούν να χαλαρώνουν και να μοιράζονται τις ιστορίες τους.

Άλλωστε, εκείνοι που προτιμούν τα hostels για τη διαμονή τους είναι συνήθως άτομα που ταξιδεύουν πολύ κι έτσι θα έχουν πολλά να σου διηγηθούν αν αποφασίσεις να μοιραστείς μια μπίρα μαζί τους.

Πολλοί από αυτούς, μάλιστα, ταξιδεύουν μόνοι και έτσι ψοφάνε για κουβεντούλα και τσάρκες. Επιπλέον, σε κάποιες χώρες τα hostels ανήκουν σε κοινότητες και υπάρχουν άτομα που ασχολούνται με την ξενάγηση των ταξιδιωτών στην πόλη και συνήθως το κάνουν με πολύ όμορφο και διασκεδαστικό τρόπο.

Κι αφού έχεις γνωριστεί με περισσότερο κόσμο, το βράδυ δίνετε όλοι μαζί ραντεβού για μια «pub crawl». Κοινώς, παίρνετε τα μπαράκια σβάρνα, πίνετε και χορεύετε και συσφίγγονται οι σχέσεις. Κι έτσι πριν ξημερώσει η νέα μέρα έχεις βρεθεί με ένα μάτσο νέους φίλους με τους οποίους δίνετε ραντεβού για του χρόνου σε κάποια άλλη χώρα για νέα γούστα και νέες περιπέτειες.

Βέβαια, κάπου εδώ είναι που εγείρονται συνήθως οι ερωτήσεις περί κοινού μπάνιου, κατσαρίδων και... άκυρων συγκατοίκων.Το κοινό μπάνιο δεν είναι κάτι τόσο τραγικό. Θα προμηθευτείς απλώς αντισηπτικό και θα είσαι μια χαρά. Πώς τα καταφέρνουν τόσοι φοιτητές που μένουν στις εστίες; Εσύ γιατί να μην τα καταφέρεις;

Όσο για τα άλλα δυο ζητήματα, αυτά καλώς ή κακώς εμπίπτουν στην κατηγορία «άγνωστο» και χρειάζονται έρευνα.

Όσον αφορά στην καθαριότητα και στις εγκαταστάσεις δεν έχεις παρά να ψάξεις καλά και να βρεις ένα όμορφο hostel με καλές κριτικές. Οι κριτικές όσων επισκέφθηκαν το hostel στο παρελθόν είναι σίγουρα αληθείς γιατί θέλουν να πληροφορούν σωστά τους επόμενους ταξιδιώτες που θα το επιλέξουν για τη διαμονή τους.

Τώρα, αν το δωμάτιο τύχει να το μοιραστείς με κανέναν μουρτζούφλη ή αμίλητο, μη σκας. Ίσως είναι και καλύτερα έτσι.

Ο καθένας θα κοιτάει την δουλειά του, χωρίς να προσπαθείτε μάταια να επικοινωνήσετε. Αν πάλι ο άλλος είναι μπελάς, κάθισέ τον κάτω και μίλησέ του. Είμαι σίγουρη πως θα τα βρείτε.

Εάν πάλι όχι, μπορείς να ζητήσεις από τη ρεσεψιόν να να σε μεταφέρουν σε κάποιο άλλο δωμάτιο.

Γενικά, όμως, είναι άγραφος νόμος πως αν είσαι ταξιδιώτης που προτιμάει τα hostels, πρέπει να σέβεσαι τους συγκατοίκους σου, όπως θα ήθελες εκείνοι να σέβονται εσένα.

Εγώ το δοκίμασα και δε μετάνιωσα. Εσύ θα χάσεις την ευκαιρία;

Υ.Γ. Στα hostels δε διαμένουν μόνο άτομα νεαρής ηλικίας. Προσωπικά έχω συναντήσει άτομα κάθε ηλικίας και πιστέψτε με, έμοιαζαν πιο ανέμελοι από ότι αν θα έμεναν σε ξενοδοχείο. Μπορεί τα hostels να μην είχαν τις ίδιες ανέσεις, πρόσφεραν, όμως, μια πιο ανοιχτόμυαλη και ελεύθερη εμπειρία.

Αναζητήστε το hostel που σας ταιριάζει στο http://www.hostelworld.com/ 

Πρώτη δημοσίευση: www.mindthetrap.gr

10 πλην 1 απίστευτες εμπειρίες που μπορείς να έχεις δωρεάν σε όλο τον κόσμο

Ο κόσμος μπορεί να είναι ένα ακριβό μέρος. Και ανάμεσα στο να πληρώνεις για τις πτήσεις, και στο να σιτίζεσαι καθημερινά, το να ταξιδεύεις ανά τον κόσμο μπορεί να γίνει απίστευτα ακριβό. Το διαδίκτυο έχει σίγουρα βάλει τα δυνατά τουγια να σε βοηθήσει να εξοικονομήσεις χρήματα, ενώ ταξιδεύεις,  αλλά συχνά αυτό σημαίνει πως θα κάνεις κάποιες λιγότερο συναρπαστικές θυσίες - όπως να μοιραστείς ένα δωμάτιο hostel σε στιλ κοιτώνα με 24 μεθυσμένους Αυστραλούς έφηβους, αντί να πάρεις τη δική σου σουίτα ξενοδοχείου, ή το να πάρεις ένα ξεχαρβαλωμένο, επικίνδυνο λεωφορείο μέσα από τα βουνά, αντί για μια πολυτελή κουκέτα σε ένα τρένο υψηλής ταχύτητας.
Αλλά δεν έχουν όλες οι οικονομικά προσιτές εμπειρίες μειωμένο συντελεστή. Εδώ είναι μερικές από τις πιο cool εντελώς δωρεάν εμπειρίες που μπορείς να έχεις σε όλο τον κόσμο.

Πάρε το Ferry του Staten Island.

Photo: Mobilus in Mobili

Μερικές από τις καλύτερες θέες του ορίζοντα τις Νέας Υόρκης και του Αγάλματος της Ελευθερίας μπορεί κανείς να τις δει από το ταπεινό Ferry του Staten Island, το οποίο ταξιδεύει πέντε μίλια από τους πλέον ξεχασμένους και παραμελημένους Δήμους της Νέας Υόρκης, του Staten Island, μέχρι το Manhattan. Το πλοίο λειτουργεί όλο το εικοσιτετράωρο και είναι εντελώς δωρεάν, και η θέα του Αγάλματος της Ελευθερίας είναι κυριολεκτικά η καλύτερη θέα που πρόκειται να δεις.

Επισκέψου τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου

Photo: Dennis Jarvis

Θα σας κοστίσει λίγο να μπείτε στην περίφημη Καπέλα Σιξτίνα, αλλά η Βασιλική του Αγίου Πέτρου από μόνη της είναι μια από τις πιο όμορφες εκκλησίες στον κόσμο. Είναι, επίσης, κυριολεκτικά η μεγαλύτερη εκκλησία, και διαθέτει έργα με μερικών από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου και του Μιχαήλ Άγγελου. Ένα από τα πιο διάσημα έργα του, το Pieta, είναι ακριβώς δίπλα στην είσοδο.

Επισκέψου το Μεγάλο Παζάρι της Κωνσταντινούπολης.

Photo: KamrenB Photography

Είναι δωρεάν μόνο εάν καταφέρεις να κρατηθείς και να μην αγοράσεις τίποτε, αλλά δεν κοστίζει τίποτα να περπατήσεις μέσα από μία από τις πιο διάσημες αγορές του κόσμου. Είναι κυριολεκτικά ο τουριστικούς προορισμούς που έχει δεχτεί τους περισσότερους επισκέπτες, με σχεδόν 92 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, και είναι πραγματική συγκίνηση το να περπατήσεις εκεί μέσα: έχει πάνω από 3.000 καταστήματα γύρω από τους 61 σκεπαστούς δρόμους, και λειτουργεί εδώ και σχεδόν 600 χρόνια.

Παρακολούθησε την παράσταση φωτός στον ορίζοντα του Χονγκ Κονγκ

Photo: Prachanart Viriyaraks

Κάθε βράδυ σαν ρολόι στις 20:00, και στις δύο πλευρές του λιμανιού Victoria του Χονγκ Κονγκ, 47 κτίρια παίρνουν μέρος σε μια παράσταση φωτός και ήχου, διάρκειας 14 λεπτών, το οποίο ονομάζεται "Η συμφωνία των φωτών" (Symphony of Lights).  Η θέα είναι πραγματικά εντυπωσιακή, και ένας από τους παγκοσμίως πιο εκθαμβωτικούς ορίζοντες γίνεται ακόμα πιο τρελός. Μπορείς να την παρακολουθήσεις από όπου θέλεις.

Πήγαινε στο Full Moon Rave.

Photo: Wikimedia

Το θρυλικό Full Moon Party στο Ko Pha Ngan, στην Ταϊλάνδη, έχει ελεύθερη είσοδο. Προοριζόμενο κυρίως για τουρίστες που παρτάρουν, το μηνιαίο πάρτι, που γίνεται τη νύχτα της πανσελήνου, είναι διαβόητο για τα ναρκωτικά, τον χορό, το αλκοόλ και γενικά τις ακολασίες. 

Κάνε έναν περίπατο στο βουνό Table.

Photo: John Hickey-Fry

Η Κέιπ Τάουν, στη Νότια Αφρική, είναι χωρίς αμφιβολία, μία από τις πιο όμορφες πόλεις του κόσμου. Η θέα της πόλης από το Table Mountain δεν υστερεί από καμία άλλη. Και ενώ μπορείς να πληρώσεις για να πάρεις μια γόνδολα προς την κορυφή, μπορείς επίσης να ασκηθείς κάνοντας τη διαδρομή με τα πόδια. Μόλις είσαι στην κορυφή, θα είσαι σε θέση να δεις την πόλη και τον ωκεανό να απλώνονται κάτω σου. 

Σέρφαρε στο Σίδνεϊ.

Photo: Avilasal

Είναι μία από τις πιο γνωστές πόλεις για σερφ στον κόσμο, και οι παραλίες είναι ελεύθερες. Βέβαια, μπορεί να μην έχεις σανίδα του surf, αλλά δανείσου μια από έναν φίλο ή απλά σερφάρε με το σώμα και θα είσαι σε θέση να απολαύσεις μια από τις καλύτερες παραλίες του κόσμου χωρίς καθόλου έξοδα. Εύφημη μνεία στη Copacabana στο Ρίο, η οποία είναι επίσης δωρεάν.

Δες την  Κρατική Όπερα της Βιέννης σε μια Jumbotron.

Photo: Steve Collis

Πήγαινε τη σωστή εποχή του έτους (Απρίλιο έως Ιούνιο και ξανά τον Σεπτέμβριο) και τα παγκοσμίως διάσημα, πολύ ακριβά έργα Κρατικής Όπερας της Βιέννης παίζουν δωρεάν για το κοινό σε μια τεράστια οθόνη που μετράει 50 πόδια. 

Δες το Βόρειο Σέλας.

Photo: Chris

Την περίοδο του χειμώνα, κατευθύνσου βόρεια, βρες ένα μέρος που να είναι σκοτεινό, μακριά από τα φώτα της πόλης και περίμενε κατά τη διάρκεια των μακριών νυχτών με ένα φλιτζάνι ζεστή σοκολάτα. Έπειτα, δες το μεγαλύτερο σόου φωτός του κόσμου, εντελώς δωρεάν. Πιθανώς το πιο cool (όχι δωρεάν) μέρος για να το δεις είναι σε ένα γυάλινο ιγκλού στη Φινλανδία στο Kakslauttanen Resort, αλλά μπορείς επίσης να δεις όμορφες, χωρίς αμοιβή παραστάσεις στην Ισλανδία, τον Καναδά, την Αλάσκα, τη Ρωσία, τη Σκωτία, και λίγο πολύ σε οποιαδήποτε άλλη χώρα κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.

Από τον Matt Hershberger

Μετάφραση: Κουρούπη Μαριάννα

Πηγή: http://matadornetwork.com/life/10-incredible-experiences-can-free-around-globe/

Ταινίες που θα σας εμπνεύσουν να ταξιδέψετε

Έχω πολλά πάθη στη ζωή, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο προφανή είναι το να ταξιδεύω, αλλά ένα άλλο είναι να βλέπω ταινίες. Βάλτα και τα δυο μαζί και έχεις έναν υπέροχο συνδυασμό. Για όλους τους φίλους σινεφιλ εκεί έξω, εδώ είναι δέκα ταινίες πού θα σας εμπνεύσουν να ταξιδέψετε, όπως κι εμένα.

1. Ταξίδι την άγρια φύση- Into The Wild (2007)

Μετά την αποφοίτησή του από το κολέγιο, ο Christopher McCandless αποφασίζει να δωρίσει τις οικονομίες του για φιλανθρωπικούς σκοπούς και ξεκινά για ένα ταξίδι στην Αλάσκα για να ξεφύγει από την κοινωνία.

Δες το trailer

2. Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας- Motorcycle Diaries (2004)

Το πρώτο ταξίδι του Che Guervara γύρω από τη Νότια Αμερική, το ταξίδι που ξεκίνησε την επανάσταση. Αυτό το ταξίδι τον έκανε να συνειδητοποιήσει πόσο αδικία υπάρχει στον κόσμο και έγινε η αρχή των πάντων. "Αφήστε τον κόσμο να αλλάξει και μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο».

Δες το trailer

3. Η ζωή του Πι- Life Of Pi (2012)

Ένας Ινδός λέει την ιστορία για το πώς σε ηλικία δεκαέξι ετών, αφέθηκε λανθάνον στη μέση του ωκεανού σε μια σωσίβια λέμβο με μια τίγρη, μετά επιζών ένα ναυάγιο.

Δες το trailer

4. Στο δρόμο- On The Road (2012)

Ο Κέρουακ, ένας συγγραφέας, αφηγείται την ιστορία των χρόνων που πέρασε ταξιδεύοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό μαζί με τους φίλους του.

Δες το trailer

5. Η παραλία- The Beach (2000)

Ο Richard ταξιδεύει στην Ταϊλάνδη με την επιθυμία να είναι ένα διαφορετικό είδος ταξιδιώτη και όχι απλά ένας τυπικός τουρίστας. Στο hostel του στην Bankok, συναντά τον Daffy, ο οποίος του λέει για ένα μυστικό νησί. Μαζί με δύο νέους φίλους που γνώρισε, ξεκινάει για να το βρει αφού ο Daffy βρέθηκε νεκρός δίπλα σε ένα χάρτη.

Δες το trailer

6. Χαμένοι στη μετάφραση- Lost In Translation (2003)

Ο Bob, ένας γηραιός σταρ του σινεμά και η Charlotte, μια νεαρή απόφοιτος κολεγίου συναντιούνται στο ξενοδοχείο τους στο Τόκιο. Μετά από αρκετές συναντήσεις, δημιουργούν ένα απίθανο δέσιμο και ξεκινούν την εξερεύνηση της πόλης μαζί.

Δες το trailer

7. The Endless Summer (1966)

Ο Bruce Brown, ένας σκηνοθέτης, ακολουθεί δύο surfers σε μια περιπέτεια σέρφινγκ στην Αυστραλία, τη Νότια Αφρική, την Ταϊτή, τη Χαβάη και περισσότερα μέρη.

Δες το trailer

8. Out of Africa (1985)

Η Karen Blixen ταξιδεύει στην Αφρική μαζί με τον μέλλοντα σύζυγό της για να αρχίσουν μαζί ένα αγρόκτημα γαλακτοπαραγωγής. Λίγο αφού παίρνει διαζύγιο και ανοίγει ένα σχολείο για τα παιδιά των Αφρικανικών φυλών. Αφού ερωτεύτηκε έναν άλλο άνδρα, μένει πληγωμένη όταν συνειδητοποιεί ότι εκείνος είναι ελεύθερο πνεύμα και άγριος όπως τα ζώα στην Αφρική.

Δες το trailer

9. Δύο για τον δρόμο- Two For The Road (1967)

Σε ένα οδικό ταξίδι στη Νότια Γαλλία, ο Mark και Joanna, ένα παντρεμένο ζευγάρι, αναπολούν και να συζητούν τις ιστορίες των περασμένων περιπετειών τους μαζί στο δρόμο.

Δες το trailer

10. Οι Περιπέτειες της Priscilla, της Βασίλισσας της Ερήμου- The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994)

Τρεις drag queens ξεκινούν ένα ταξίδι με το πολύχρωμο λεωφορείο τους σε όλη την Αυστραλία, σταματώντας κοντά σε πολλές πόλεις για να δώσουν παραστάσεις τόσο για το ενθουσιώδες κοινό όσο και για το ομοφοβικό κοινό.

Δες το trailer

Από την Danniela Ramos

Πηγή: http://wearewanderers.info/2015/02/films-that-will-inspire-you-to-travel/

Μετάφραση: Μαριάννα Κουρούπη

Ελεύθερο κάμπινγκ: τόλμησέ το!

Σαν το ελληνικό καλοκαίρι, πουθενά. Έχουμε μάθει στον ήλιο και τις όμορφες παραλίες με τα πεντακάθαρα νερά. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε εύκολα σε κάτι λιγότερο. Οι διακοπές μας είναι κάτι που σκεφτόμαστε όλο τον χειμώνα, μόνο που φέτος δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για ξενοδοχείο, ούτε καν για ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Ξενοδοχείο τα αστέρια λοιπόν. Κάνε κάτι ξεχωριστό φέτος. Γίνε λίγο ριψοκίνδυνος. Με μια καλή έρευνα από τον υπολογιστή θα βρεις πολλές παραλίες ιδανικές για ελεύθερο κάμπινγκ. Δεν κοστίζει τίποτα και η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη.

Μην αγχώνεσαι για τον εξοπλισμό εάν δεν έχεις ήδη. Σίγουρα θα βρεθεί κάποιος φίλος ή γνωστός, που θα έχει τα απαραίτητα.Ζήτησέ του να σου τον δανείσει για λίγες ημέρες και που ξέρεις μπορεί να καταλήξετε να κάνετε διακοπές μαζί, ενισχύοντας την γνωριμία σας με μοναδικές, ξέγνοιαστες εμπειρίες.

Αν πάλι κανείς δεν έχει εξοπλισμό, κυνήγησε μερικές προσφορές και με ελάχιστα ευρώ θα έχεις ο, τι χρειάζεσαι. Άλλωστε το κάμπινγκ είναι κάτι που σίγουρα το κάνεις με παρέα, έτσι μπορείτε να μοιραστείτε τα έξοδα και έχετε εξοπλισμό που θα μείνει και για την επόμενη φορά.

Βρίσκεις λοιπόν σκηνή, στρώματα, τρόμπα, ψυγειάκι, προμηθεύεσαι τρόφιμα και πάγο και ξεκινάς για την φετινή σου περιπέτεια. Αυτό που ίσως δε θα ήθελες να ακούσεις, είναι πως όταν φτάσεις πρέπει να κουβαλήσεις τα πάντα στο σημείο που θα κατασκηνώσεις. Όταν όμως κατέβεις από το αμάξι και αντικρίσεις την ομορφιά της παραλίας που απλώνεται μπροστά σου φιλόξενη, τα ξεχνάς όλα.

Πόσο μάλλον όταν τελειώσεις και το στήσιμο και πας για την πρώτη βουτιά. Βλέπεις το «σπίτι» σου μερικά μέτρα πιο πέρα και ξέρεις ότι το μόνο που θα κάνεις σε αυτές τις διακοπές θα είναι βουτιές στη θάλασσα και ηλιοθεραπεία. Δε θα χρειάζεται καν να περπατήσεις πάνω από 100 μέτρα για να δροσιστείς. Η θάλασσα είναι εκεί. Τόσο κοντά σου.

Μπορείς να αράξεις εκεί που σκάει το κύμα. Θα έχεις δίπλα σου το ψυγειάκι με τις παγωμένες μπύρες. Η θάλασσα θα φλερτάρει με το σώμα σου και θα σε δροσίζει μέχρι να αποφασίσεις να ψηθείς από τον ήλιο, ξαπλωμένος σαν τον Πάτρικ, τον φίλο του Μπομπ Σφουγγαράκη, λίγο πιο ψηλά, εκεί που το κύμα δε μπορεί να σε φτάσει.

Το βράδυ, θα πέσει η πείνα και θα αρχίσετε με την παρέα σου να ζηλεύετε τους άλλους που έχουν αρχίσει την μάσα. Ελπίζω να έχετε προμηθευτεί πράγματα που δε χαλάνε μέσα στον πάγο. Οι λίγο πιο έξυπνοι και πιο υπεύθυνοι, θα έπαιρναν μαζί τους και μερικά κάρβουνα, να ανάψουν μια μικρή ελεγχόμενη φωτιά, να ψήσουν κάνα κοψίδι. Ζείτε που ζείτε την περιπέτεια, κάντε το ολοκληρωμένα. Αλλά προσοχή: δεν αφήνουμε ποτέ τη φωτιά χωρίς να την επιβλέπουμε και όταν τελειώσουμε τη σβήνουμε και μαζεύουμε τυχόν υπολείμματα από την άμμο. Δεν αφήνουμε σκουπίδια στην παραλία, γιατί εμείς θα τα πατήσουμε την επομένη ή θα κολυμπήσουμε παρέα τους στη θάλασσα.

Ξέρω ότι μπορεί να φοβάστε το κάμπινγκ, γιατί είναι πλέον παράνομο. Εκεί φτάσαμε δυστυχώς, να γίνει παράνομο κάτι τόσο όμορφο κι αυτό μόνο και μόνο για να αναγκαζόμαστε να πηγαίνουμε να αφήνουμε τα λεφτά μας στα ξενοδοχεία ή επειδή κάποιοι ασυνείδητοι δεν ήταν αρκετά υπεύθυνοι ώστε να μην αφήνουν το μέρος όπως το βρήκαν, δείχνοντας σεβασμό στο περιβάλλον.

Και είναι κρίμα να θεωρείται πλημμέλημα κάτι τόσο όμορφο. Πόσες παρέες δημιουργήθηκαν και δέθηκαν μέσα από το κάμπινγκ, που δίνουν ακόμα το ετήσιο ραντεβού τους και κινούν να ανακαλύψουν κι άλλες απόμερες παραλίες. Να πιουν τις μπύρες τους παρέα, γύρω από μια φωτιά με τα αντικουνουπικά να καίνε και τον Γιάννη να παίζει αγαπημένα κομμάτια στην κιθάρα.

Όλοι ανέμελοι με το μαλλί τζίβα από την αλμύρα, οι κοπέλες με τα αεράτα παρεό τους και από πάνω τα φούτερ των ανδρών της παρέας που παρ’ όλο που τους τα 'λεγαν να πάρουν κι εκείνες φούτερ, εν τέλει πρόσφεραν τα δικά τους.

Χωρίς πουκάμισα εκείνοι, χωρίς μέικ-απ αυτές, αυθεντικοί και απαλλαγμένοι από κώδικες ντυσίματος και ανησυχία για το αν θα μπουν στα βραδινά νάιτ κλαμπς, όπου θα στέκονται σαν τις σαρδέλες κρατώντας ένα ακριβό ποτό στο ένα χέρι και προσπαθώντας να μην πέσουν κάτω από το στριμωξίδι.

Και το πρωί, ξυπνάνε με το πρώτο φως, κάνουν μια βουτιά για να ξυπνήσουν κι έπειτα χτυπάνε την φραπεδιά κι αράζουν στα καρεκλάκια τους, βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει. Το πρωινό ξύπνημα ποτέ δε τρομάζει έναν καμπίστα, γιατί δεν έχει τίποτα να κάνει όλη μέρα. Θα κοιμηθεί και πάλι, στα ενδιάμεσα διαλείμματα από το φλερτ με τα κύματα. Και μετά θα 'ρθει πάλι το δειλινό και θα βλέπουν τον ήλιο να αργοσβήνει μέσα στο νερό και να τους καληνυχτίζει.

Έδωσε την θέση του στο φεγγάρι, είναι ώρα για κιθαρίτσα, βραδινό μπανάκι και ιστορίες τρόμου. Τα γέλια της παρέας θα γαργαλήσουν ασυναίσθητα τα αυτιά του ηλίου κι έτσι το πρωί θα τους υποδεχτεί πάλι χαμογελαστός.

Κι αν ακόμα το σκέφτεστε και φοβάστε μένει μόνο να το δοκιμάσετε για να πειστείτε. Όσον αφορά το νομικό κομμάτι η ελεύθερη κατασκήνωση απαγορεύεται από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου (Ν.2160/93 ρυθμίσεις για τον τουρισμό και άλλες διατάξεις, παρ. 12, αρθ. 4). Τις υπόλοιπες ώρες κανείς δε μπορεί να σας κάνει τίποτε. Επίσης, σε περίπτωση που όντως σας επισκεφθεί κάποιος αστυνομικός, μόνη νόμιμη αντίσταση που μπορείτε να κάνετε είναι να μη βγείτε από τη σκηνή και να μην τους αφήσετε να μπουν μέσα. Η σκηνή θεωρείται κατοικία, καλύπτεται από άσυλο (άρθρο 9 παρ. 1 εδ. α του Συντάγματος) και η είσοδος αστυνομικού οργάνου επιτρέπεται μόνο με ένταλμα.

Για περαιτέρω απορίες σχετικά με τη νομοθεσία περί ελεύθερου κάμπινγκ επισκεφθείτε τοhttp://freecampgr.blogspot.gr/p/blog-page.html

Πρώτη δημοσίευση: www.mindthetrap.gr

Ένα erasmus που τα είχε όλα

Ο Νίκος δεν πίστευε ότι θα πάω όταν του έλεγα.

Ακόμα και όταν έκανα την αίτηση δεν το πίστευε. Ούτε όταν με δέχτηκαν, ούτε όταν έκλεισα τα αεροπορικά. Τα πρώτα μου αεροπορικά.

Η αλήθεια είναι πως ούτε εγώ ήμουν σίγουρη. Ίσως από πείσμα προς τον Νίκο, να πήγα αρχικά εν τέλει. Αλλά πήγα.

Αυτός -ο κολλητός συμφοιτητής- με πήγε στο αεροδρόμιο και μόνο τότε πίστεψε πως θα φύγω. Η αγκαλιά του, πάντα μεγάλη, με χωρούσε και ας έχω τα παραπανίσια κιλά μου.

Ο Lucian, ο be-buddy μου, ορισμένος από την ESN- μια παγκόσμια ομάδα εθελοντών, που αναλαμβάνουν να βοηθάνε τους νέους φοιτητές Erasmus- ήρθε και με παρέλαβε από το αεροδρόμιο του Βουκουρεστίου, προς μεγάλη μου ανακούφιση. Όταν όμως φτάσαμε στην εστία στο Grozăveşti, έμελλαν να αρχίσουν τα δύσκολα.

Ενώ μας είχαν ενημερώσει πως θα υπήρχαν κουβέρτες και μαξιλάρια, δεν υπήρχε τίποτα.

Για πρώτη φορά στο εξωτερικό, μόνη σε μια χώρα που δε ξέρω ούτε τη γλώσσα, έπρεπε να κοιμηθώ στους 4°C, σκεπασμένη με μια πετσέτα μπάνιου, σε ένα βρώμικο δωμάτιο, με μικρά κατσαριδάκια να αλωνίζουν ολόγυρα.

Το μόνο που μπορούσα να νιώσω ήταν απογοήτευση και φόβος. Το γεγονός ότι την ημέρα που ξημέρωσε ήταν και τα γενέθλιά μου, το έκανε ακόμα πιο δύσκολο στο μυαλό μου. Δεν είχα νιώσει ποτέ πιο μόνη.

Τηλεφώνησα στη μητέρα μου και της είπα ότι θα επιστρέψω στην Ελλάδα με την πρώτη πτήση. Όμως η νύχτα κάποιες φορές είναι τόσο μεγάλη, που μπορεί να σου αλλάξει τελείως τη ζωή και τα μυαλά.

Γιόρτασα τα πιο όμορφα γενέθλια, παρέα με 30+ άτομα, να μου εύχονται σε διάφορες γλώσσες ως το ξημέρωμα. Το πώς καταλήξαμε μαζί, είναι μια άλλη ιστορία.

Δε μου είχε τύχει ποτέ άλλοτε να με αγκαλιάσουν έτσι τόσοι άγνωστοι άνθρωποι. Πόσο μάλλον όταν αυτοί έρχονταν από όλες τις γωνιές της Ευρώπης.

Εγώ -η μία Ελληνίδα- παρέα με έναν Αυστριακό, έναν Ολλανδό, έναν Σλοβάκο, έναν Άγγλο, πολλούς Γερμανούς, Γάλλους, Ισπανούς, Ιταλούς, Πολωνούς, Ρουμάνους γίναμε για έξι μήνες μια μεγάλη παρέα και ζήσαμε μια από τις μεγαλύτερες και πιο τρελιάρικες εμπειρίες της ζωής μας.

Απέκτησα φίλους που μπορεί να μην ξαναδώ ποτέ, αλλά μαζί μελετούσαμε, ξενυχτούσαμε, πίναμε, χορεύαμε μέχρι να μη νιώθουμε πια τα πόδια μας, ταξιδέψαμε, τσακωθήκαμε μέχρι που κάποιοι κατέληξαν στο κρατητήριο και έβγαλαν εκεί τη νύχτα. Πολλοί ερωτεύτηκαν και είναι ακόμα μαζί.

Όταν ξυπνούσα το πρωί, ήξερα πως με το που έβγαινα από το δωμάτιο να πάω στο κοινόχρηστο μπάνιο να πλυθώ, θα δω τον Gonzalo με το αφανέ μαλλί του να μου χαμογελάει και να με κάνει μια τεράστια αγκαλιά φωνάζοντας όλο χαρά, «Hola loca! Como estas?»

Όταν ξεκινάει έτσι η μέρα σου, πώς να μην πάει καλά;

Το απόγευμα, μαγειρεύαμε όλοι μαζί στον διάδρομο, βγάζαμε τα γραφεία μας έξω από τα δωμάτια και στήναμε συμπόσια. Το τραπέζι μας πάντα πολυπολιτισμικό, πολύχρωμο, με μεγάλη ποικιλία. Κανείς δεν αντιστεκόταν στο τζατζίκι που έφτιαχνα συχνά. Και κάπως έτσι εξαφανίστηκαν και τα έντομα από την εστία.

Μια γιορτή ήταν η κάθε μας μέρα και επειδή ήμουν και η μόνη Ελληνίδα με είχαν στα όπα-όπα και μου έδειχναν ιδιαίτερη εμπιστοσύνη. Είναι μεγάλη τιμή να σε αποκαλούν «Godmother», επειδή γνωρίζεις τα πάντα, χωρίς να έχεις προσπαθήσει ούτε στο ελάχιστο.

Παράνομα ζευγάρια, λεσβιακά φιλιά, φασώματα σε τουαλέτες, θάμνους, αποθήκες, club, έχθρες, φιλίες, ήμουν η μόνη που τα ήξερε όλα. Και το ημερολόγιό μου, αλλόγλωσσος πιστός γνώστης μαζί με εμένα. Όλοι με παρακαλούσαν μια μέρα να το μεταφράσω, να δουν τι χάνουν. Ίσως μια μέρα το κάνω. Όταν θα είναι ασφαλές για όλους.

Κάθε μέρα γινόταν κάτι ξεχωριστό. Ή ίσως το έβλεπα έτσι γιατί μου άφησε έντονη γεύση στην μετέπειτα ζωή μου.

Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την πολύ κρύα βραδιά λίγο πριν πέσει το χιόνι που φτιάξαμε όλοι μαζί λίτρα ζεστό κρασί με φλούδες από πορτοκάλια, λεμόνια και κανέλα και βγήκαμε με τα γάντια και τους σκούφους μας να το απολαύσουμε παρέα με τη φύση και τα αδέσποτα.

Δε θα ξεχάσω ακόμα, πόσο μου στάθηκαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που σημάδεψαν τη ζωή μου, όταν με τους κολλητούς μου από Ελλάδα που είχαν έρθει να με δουν, χτυπήσαμε μια κοπέλα με το αμάξι. Τροχαία, ανακριτικό, τμήμα, νοσοκομείο, Πρεσβεία, όλοι έτρεξαν να βοηθήσουν. Ένας Έλληνας που είχα γνωρίσει εκεί, δε σήκωσε καν το τηλέφωνο να μάθει πως είμαι. Τότε ήταν που τους εκτίμησα ακόμα περισσότερο.

Δε θα ξεχάσω ακόμα, την φροντίδα του Roelof, όταν έπεσα στο κρεβάτι, με 40 πυρετό. Λουλούδια στην άρρωστη, δυο γλυκά φιλιά κάθε πρωί, χωρίς να φοβάται ότι μπορεί να τον κολλήσω, φυσικοί χυμοί και αντιπυρετικά πάντα στην ώρα τους. Έρωτας ο Roelof.

Ήθελε να αφήσει τη χώρα του και να έρθει στην Ελλάδα για εμένα, μέσα σε μόλις λίγες εβδομάδες γνωριμίας. Αλλά δεν τον αγάπησα. Ούτε πέρασα μαζί του φλογερά βράδια. Μόνο μερικά φιλιά του χάρισα. Κι εκείνος ακόμα με θυμάται και μου στέλνει. Ακόμα με σκέφτεται και θέλει να με δει.

Από όλα είχε το Erasmus τελικά. Και σε κάθε ταξίδι που κάνω για να συναντήσω τους φίλους μου -είτε αληθινό, είτε νοερό- μαθαίνω ακόμα πως αν οι άνθρωποι ζήσουν κάτι δυνατό που τους ενώνει, όσα χρόνια και αν κάνουν να ειδωθούν, όσα χιλιόμετρα και αν τους χωρίζουν, δε θα είναι ποτέ ξένοι μεταξύ τους.

Έτσι κι εμείς, για πάντα θα έχουμε το Βουκουρέστι.

Και αν για ένα πράγμα είμαι περήφανη, είναι γιατί κατάφερα και έζησα αυτή την εμπειρία στο έπακρο και τώρα ζω την εμπειρία του pillowfighs, η οποία μου έχει φέρει εκτός από γνώσεις και αυτοπεποίθηση, πολλούς φίλους και πολλές ανεπανάληπτες στιγμές.

Ευχαριστώ Erasmus.

Πρώτη δημοσίευση: www.pillowfights.gr

Ου μπλέξεις με γυναίκα ταξιδιάρα

 

Είναι η γυναίκα με τα αχυρένια, ανακατωμένα μαλλιά. Ψημένα από ανέμους και αλμύρα. Το σώμα της έχει αρκετές ουλές, ο χάρτης των ταξιδιών που έχει κάνει.
Μια την απέκτησε τρέχοντας να ξεφύγει από τους μανιασμένους ταύρους, στο φεστιβάλ του Σαν Φερμίν στην Παμπλόνα της βόρειας Ισπανίας.
Μια άλλη πηδώντας από ένα εν κινήσει λεωφορείο κοντά στη λίμνη Snagov της Ρουμανίας, επειδή είδε ένα μέρος που την μάγεψε και ένιωσε μια ακατανίκητη έλξη να το επισκεφτεί.
Ακόμα μια μεγάλη, πηδώντας στην θάλασσα, από έναν ψηλό βράχο στο Κορακονήσι της Ζακύνθου, νότια του Πόρτο Λιμνιόνα.
Το μυαλό της έχει πια ανοίξει και δεν χωράει την μονοχρωμία ενός μέρους. Ο αυθορμητισμός είναι το πρώτο πράγμα που την χαρακτηρίζει.
Κάποτε ξεπέρασε τον εαυτό της και έζησε σε ένα μέρος πέντε ολόκληρους μήνες. Μια μέρα ξύπνησε και άφησε στον λόγο της παράτασης της διαμονής της εκεί, ένα σημείωμα: «Ήταν ωραία! Καλή διασκέδαση!». Την άλλη μέρα βρισκόταν πολλά χιλιόμετρα μακριά.
Ζει για να ταξιδεύει, να αλλάζει κάθε μέρα παραστάσεις. Κάθε δρόμος που περπατάει για πρώτη φορά, της αφήνει μυρωδιές, αναμνήσεις, γεύσεις. Δεν είναι πάντα καλές οι εμπειρίες της, αλλά όλες τις κουβαλάει περήφανα μέσα τις.
Δεν έχει επιπλώσει κανένα σπίτι, γιατί δεν έχει μόνιμη κατοικία. Προτιμάει τα hostels ή ακόμα και κάποιο παγκάκι. Εξτρεμίστρια με τα όλα της, νιώθει να πνίγεται αν μείνει μέσα στους ίδιους τέσσερις τοίχους πάνω από μερικές ημέρες.
Ξυπνάει μέσα στο sleeping bag της, ανοίγει τον χάρτη της και επιλέγει προορισμό.
Έτσι, στα τυφλά. Δεν την νοιάζει αν θα πάρει λεωφορείο ή τρένο. Αν θα περπατήσει μέχρι να λιώσουν τα παπούτσια της. Αν θα αναγκαστεί να κάνει ωτοστόπ.
Την γνώρισες λοιπόν, στο  River Party στο Νεστόριο Καστοριάς. Γοητεύτηκες. Τρία μερόνυχτα απολαμβάνατε τη φύση και τα δρώμενα. Η ματιά της βαθιά, ένιωθες πως έφτανε να δει και τις πιο κρυφές σου σκέψεις. Οι φακίδες της, της χάριζαν μια αλλόκοτη ομορφιά.
Σε κέρδισαν ακόμη περισσότερο οι εξιστορήσεις των ταξιδιών της. Και που να σου έλεγε και όσα κρατούσε για τον εαυτό της. «Για να καταλάβεις όσα σου λέω, δεν αρκεί να σου τα πω ή να τα δεις σε φωτογραφίες, πρέπει να τα ζήσεις. Αν δεν βιώσεις κάτι, δεν μπορείς να πεις πως το νιώθεις», σου είπε.
Σε παρέσυρε για λίγο σε ένα ατέλειωτο ταξίδι. Στην αρχή συνεπαρμένος την ακολουθούσες. Γκρίνιαξες κάπως για τα λεφτά. Αλλά αυτή είχε την λύση για όλα. Ένα δίμηνο που ταξίδεψες μαζί της, δούλεψες σαν σερβιτόρος, έπλυνες πιάτα, έβαλες βενζίνη σε διερχόμενα αμάξια, χόρεψες πάνω στην μπάρα σε ένα gay bar -εκεί έβγαλες τα περισσότερα- κι έτσι κέρδιζες όσα σου χρειάζονταν για να συνεχίζεις μαζί της.
Αλλά κάποια στιγμή, αν δεν το έχεις στο αίμα σου, οι ρυθμοί αυτοί αρχίζουν να κουράζουν.
Άρχισες να της ζητάς όλο και πιο συχνά να βρείτε ένα μέρος να αράξετε για λίγο παραπάνω. Εκείνη σαφώς δυσανασχετούσε και φυσικά στο τέλος περνούσε πάντα το δικό της. Δεν ήσουν άλλωστε ούτε ο πρώτος, αλλά ούτε και ο τελευταίος που ταξίδευε μαζί της.
Άλλαζε τους συνταξιδιώτες, πιο συχνά από ότι αλλάζει χρώμα στο μαλλί η κομμώτρια της γειτονιάς που έμενες πριν την ακολουθήσεις. Και στον δρόμο της όποιος την έλκυε, συχνά θα μοιραζόταν μαζί της ένα ποτό. Και αν ήταν καλή συντροφιά, ίσως περνούσαν παρέα και το βράδυ. Ίσως να έπιναν και μια κούπα καφέ το πρωί. Μα εκείνος θα έμενε στην πόλη του και εκείνη θα συνέχιζε την πορεία της.
Απελευθερωμένη από ταμπού, με καμία αίσθηση φόβου και κινδύνου ζούσε συνεχώς στα άκρα.
Όταν ήταν 16, βίωσε κάτι -που το γνώριζε μόνο αυτοί και μερικοί οικείοι της- και την έκανε να δει την ζωή με άλλο μάτι.
Το μόνο σλόγκαν που ασπαζόταν: «ζήσε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία σου». Και ειλικρινά δεν την ένοιαζε αν θα ήταν η τελευταία της. Γιατί είχε ζήσει τόσες συγκινήσεις, όσες κάποιοι άλλοι δεν θα ζούσαν σε τέσσερις ζωές.
Αν την ερωτεύτηκες, άσε την να φύγει. Την πνίγεις. Στο λέω εγώ. Εκείνη έχει ορκιστεί να ταξιδεύει όσο αντέχει το σώμα της. Μετά θα προτιμούσε να πεθάνει, παρά να ζήσει σε μια γειτονιά. Εσύ ήδη κουράστηκες από τους γρήγορους ρυθμούς.
Μην ψάχνεις σε εκείνη να βρεις την γυναίκα που θα ζήσεις μαζί της.
Δεν έχει νου για οικογένεια και για παιδιά και ας τα αγαπάει. Και ας θαυμάζει όσους τα καταφέρνουν σε αυτό. Εκείνη θα την δεις στα σαράντα της, να χορεύει με ένα λευκό λινό φόρεμα και λουλούδια στα μαλλιά, γύρω από μια φωτιά. Και θα μοιάζει ακόμα παιδί. Και ας έχει περάσει ο χρόνος από πάνω της. Κι ας έχει χαράξει ρυτίδες στο πρόσωπό της.