Το κέντρο της Αθήνας θα μετατραπεί για 10 μέρες σε «Μικρό Παρίσι»

Το «Μικρό Παρίσι των Αθηνών» επιστρέφει για 4η χρονιά στους γνώριμους γαλλικούς δρόμους του κέντρου, με θέμα «Ομάδα και Τέχνες».

Μουσική, εικαστικές και φωτογραφικές εκθέσεις, street art, θέατρο και βαριετέ, δράσεις και παραστατικές τέχνες δρόμου, διαλέξεις, “tables rondes” και “rendez vous sociaux”, εκπαιδευτικά προγράμματα, petanque και άλλα παιχνίδια, φιλοξενεί το «4ο Μικρό Παρίσι των Αθηνών», το πολυ-φεστιβάλ που συνδιοργανώνουν για φέτος το Αθηναϊκό καλλιτεχνικό δίκτυο, ο Οργανισμός πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων και η Περιφέρεια Αττικής, με την υποστήριξη της Γαλλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα και του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας.

Το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί από 6 έως 16 Οκτωβρίου 2016, στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου, κάτω από την πλατεία Ομονοίας, γύρω από την πλατεία Βάθης και την πλατεία Καραϊσκάκη, μέχρι τον σταθμό Λαρίσης, όπου οι περισσότεροι δρόμοι έχουν γαλλικά ονόματα και, όπου, εδώ και χρόνια, συναντώνται ο αθηναϊκός αστικός πολιτισμός, η ελληνική λαϊκή παράδοση, και οι κουλτούρες των μεταναστών, ταξιδιωτών και επισκεπτών.

Για 10 ημέρες θα παρελάσουν πάνω από 500 καλλιτέχνες, δημιουργοί και άνθρωποι του πνεύματος από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σε περισσότερα από 40 επιλεγμένα σημεία (δρόμοι, πλατείες, θέατρα, ωδεία, σχολεία, γκαλερί, μουσικά μπιστρό, ξενοδοχεία, πάρκα, νεοκλασσικά-ιστορικά κτίρια και άλλοι εναλλακτικοί χώροι).

Στιγμιότυπο από την έναρξη του Μικρού Παρισιού 2015 και το flashmob στο μετρό του Συντάγματος

50 συναυλίες σε ανοιχτούς και κλειστούς χώρους, 11 θεατρικές παραστάσεις, 4 γκαλερί με ομαδικές εκθέσεις εικαστικών δημιουργών, 2 εκθέσεις φωτογραφίας, παραστάσεις τσίρκο, χοροθέατρο και θέατρο δρόμου, ανοιχτά πάρτυ, πολιτιστικές παρεμβάσεις και αξιοποιήσεις ελεύθερων χώρων, 7 διαλέξεις ή στρογγυλά τραπέζια, πολλές δράσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα στα «ανοιχτά» σχολεία, θα ακολουθήσουν την πολυ-διαδραστική έναρξη του φεστιβάλ την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου στις 12 το μεσημέρι.

Info
Eπικοινωνία: athensartnetwork@gmail.com 
Πληροφορίες: www.athensartnetwork.gr
Γραφεία: Ξενοδοχείο Νοvotel Athens, Mιχαήλ Βόδα 4-6 Αθήνα.
Ώρες λειτουργίας 12.00-15.00 καθημερινά από Δευτέρα έως Σάββατο 

Πηγή: http://www.clickatlife.gr

Εικαστική έκθεση στον πεζόδρομο της Ερμού για τα εξαρτημένα άτομα

Μοναξιά, απομόνωση, αποκλεισμός, ντροπή και… ακροβασίες του μυαλού και της ψυχής των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης και χρήση ουσιών αποτυπώνονται στην εικαστική έκθεση «Ακροβάτες» που από σήμερα το απόγευμα 20 Σεπτεμβρίου είναι ανοιχτή για τους περαστικούς στον πεζόδρομο της Ερμού στο σημείο της πλατείας Ασωμάτων μέχρι την οδό Πειραιώς στην Τεχνόπολη στο Γκάζι και θα διαρκέσει μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου.

Όπως εξήγησε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η εικαστικός, Κλεοπάτρα Χαρίτου επί έναν χρόνο περπάτησε στις πιάτσες των χρηστών στους δρόμους της Αθήνας, μίλησε μαζί τους, είδε από κοντά τον εφιάλτη της εξάρτησης, της φτώχειας, της πορνείας, της πείνας, του θανάτου. «Ήταν δύσκολο εγχείρημα, αλλά εμπειρία ζωής» λέει χαρακτηριστικά. Σε αυτές τις 10 στάσεις υπάρχουν φωτογραφίες που απεικονίζουν μόνο τα χέρια των χρηστών κι όχι τα πρόσωπα, διότι «όλη η χρήση γίνεται στα χέρια. Όλη την φθορά υφίσταται το σώμα, τα χέρια είναι τα εργαλεία που οδηγούν σε αυτόν τον εθισμό». Η έκθεση χωρίζεται σε ενότητες. Οι τέσσερις στάσεις- σταθμοί είναι αφιερωμένοι στις ομάδες και στις κατηγορίες τοξικοεξαρτώμενων, όπως για παράδειγμα οι άστεγοι, οι τρανσέξουαλ, οι εκδιδόμενες. «Η καθεμία από αυτές τις ομάδες βέβαια έχει και τα δικά της προβλήματα, πέραν της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Με άλλο τρόπο παρουσιάζονται οι άστεγοι χρήστες, όπου οι φωτογραφίες συνοδεύονται με ένα αντικείμενο, όπως χρησιμοποιημένα στρώματα που συμβολίζουν ότι είναι άστεγοι. Ή για τις τρανσέξουαλ που είναι κοινωνικά αποκλεισμένες, χωρίς νόμιμες άδειες τις περισσότερες φορές, έχει τοποθετηθεί μια συρταριέρα με ανοιχτά, άδεια συρτάρια που παραπέμπουν στην γραφειοκρατία.

Οι υπόλοιπες έξι στάσεις έχουν θέμα την δουλειά, τις υπηρεσίες και την λειτουργία του ΚΕΘΕΑ ΕΞΕΛΙΞΗΣ». Όπως υπογραμμίζει «η φιλοσοφία πίσω από το στήσιμο της έκθεσης στον δρόμο, είναι ότι δεν μπορώ να πάρω τους ανθρώπους που ζούνε στο δρόμο και να τους κλείσω στους τέσσερις τοίχους ενός μουσείου. Τις φθορές που μπορεί να υποστούν αυτοί οι άνθρωποι θα τις υποστεί και η έκθεση, είτε θα βρέξει είτε θα την πατήσει κάποιος και θα πέσει πάνω τους». Η κ. Χαρίτου προσκαλεί τους περαστικούς που θα περιηγηθούν στην έκθεση «να σταθούν και να δούνε αυτούς που καθημερινά προσπερνάμε. Ας σκεφτούμε τον ρόλο της κοινωνίας και της πολιτείας απέναντι στους πιο ευάλωτους, σε μια δύσκολη εποχή».

 Ο υπεύθυνος προγράμματος του ΚΕΘΕΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ, Μιχάλης Μυλωνάς επισημαίνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι «η ιδέα προέκυψε με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων λειτουργίας μας. Εμείς κάθε βράδυ βγαίνουμε στους δρόμους της Αθήνας και προσπαθούμε να υποστηρίξουμε τους εξαρτημένους ανθρώπους ανάλογα το αίτημα του καθένα, καθώς είναι περιθωριοποιημένοι και ξεκομμένοι από οποιαδήποτε υπηρεσία» και προσθέτει ότι στόχος αυτής της έκθεσης είναι η ευαισθητοποίηση του κόσμου, «ώστε να σκεφτούν ότι είναι ένα ζήτημα που αφορά όλους μας, ενώ στοχεύουμε στο να επικοινωνήσουμε την δουλειά μας ελπίζοντας να αποτελέσει έναν μοχλό για να αλλάξουν κάποιες συμπεριφορές». Την έκθεση θα ανοίξει η ομάδα κρουστών που θα προσπαθήσει να ανεβάσει την διάθεση με ρυθμικούς ήχους «που συμβολίζουν την ελπίδα, την ανάγκη για ζωή. Είναι ο χτύπος της καρδιάς της πόλης, δεν εγκαταλείπουμε, πρέπει να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους που αιωρούνται κάθε μέρα πάνω από το κενό χωρίς δίκτυ ασφαλείας, ανοίγοντας την καρδιά μας και δίνοντάς τους ζωή και ελπίδα», καταλήγει η κ. Χαρίτου.

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: www.athinapoli.gr

Θεσσαλονίκη φίλε μου...

Κατά καιρούς γνωρίζουμε ανθρώπους, μέρη, ζούμε καταστάσεις που μας κάνουν να νιώθουμε πιο ζωντανοί, που μας μαθαίνουν τον εαυτό μας, που μας στιγματίζουν. Κι αφήνουμε εκεί μαζί τους ένα κομμάτι μας. Λίγο από τη καρδιά μας που χτυπάει δυνατά κάθε που οι αναμνήσεις χτυπούν την πόρτα, λίγο από το μυαλό μας που ταξιδεύει εκεί με την πρώτη ευκαιρία και με κάθε συγκυρία. Ακόμα και λίγο από το σώμα μας. Γιατί κάποτε περάσαμε πεζοί μέσα από τις ζωές άλλων, κάποτε περπατήσαμε στους δρόμους της πόλης που αγαπήσαμε. Και το αεράκι φύσηξε και παρέσυρε κάποια από τα μόρια μας, που πάντα υπάρχουν εκεί και ταξιδεύουν. Πετούν πάνω από τα μέρη που αγαπήσαμε και κάθονται πάνω στα άτομα που λατρέψαμε σε έναν αέναο χορό νοσταλγικό και συνάμα έξαλλο.

Τα μεγαλύτερα κομμάτια μου τα έχω εναποθέσει με στοργή εκεί, στη νύφη του Βορρά. Στους δρόμους της. Στους ανθρώπους της. Στις στιγμές μου. Στις στιγμές μας. Μαζί της. Μαζί τους. Κάθε μέρα που περνάει τα μόρια μου συνταράσσονται κάθε που τρέχω στο μυαλό τους. Κάθε που έρχονται στο δικό μου. Κι έτσι ο χορός μας συνεχίζεται. Χωρίς κανείς μας να κουράζεται ποτέ. Χωρίς να μειώνει τον ρυθμό του. Και όποτε ξανασμίγουμε η ζωή μοιάζει με ένα ατέλειωτο πάρτι επανένωσης, στο οποίο όμως δε φοβάσαι μην σε κρίνουν οι άλλοι, ούτε έχεις ανάγκη να πλασσάρεις μια ζωή που δε ζεις κι ένα προσωπείο για να εντυπωσιάσεις. Γιατί αυτή η πόλη, αυτοί οι άνθρωποι, σε ξέρουν καλύτερα από ότι εσύ τον εαυτό σου. Και βλέπουν κάθε σου πτυχή ατόφια και αυθεντική όπως είναι. Και τους αρέσει. Και το χαίρονται. Και γλεντάνε μαζί σου χωρίς να ζητάνε τίποτα περισσότερο. Μόνο εσένα. Κι εσύ αυτούς. 

Macacao: ξέρει τι θέλεις και το έχει

Κάτι νέο βρίσκεται ανάμεσά μας.

Κάτι που ήρθε για να μείνει και να μας καλομάθει.

Με vintage και retro πινελιές στη διακόσμηση του, με αναπαυτικούς καναπέδες για τους συνοδούς, υπέροχες κουρτίνες στα δοκιμαστήρια κάνει ακόμα και τη δοκιμή των ρούχων διασκεδαστική.

Με ρούχα Ελλήνων σχεδιαστών, υπόσχεται να ντύσει τις μέρες και τις νύχτες σας. Από ένα σικ midi φόρεμα για το γραφείο, σε ένα σύνολο που θα σας συνοδεύσει στις κοινωνικές υποχρεώσεις και θα σας βγάλει ασπροπρόσωπες.

  

Αλλά το Macacao δε σταματάει εκεί. Έχει ρούχα για κάθε ώρα, που αγκαλιάζουν το σώμα και αναδεικνύουν τα δυνατά του σημεία, αλλά έχει και πολύ όμορφα και ιδιαίτερα αξεσουάρ και μερικά πολύ girlie πραγματάκια για να δωρίσετε στις φίλες σας.

Οι πωλήτριες πάντα πρόθυμες και χαμογελαστές, καταλαβαίνουν αμέσως το στυλ σας και αν τους το ζητήσετε σας προτείνουν διάφορες επιλογές που σίγουρα θα σας κερδίσουν.

Με λίγα λόγια, το  Macacao είναι το ιδανικό μαγαζί για να πας και να ευχαριστηθείς ψώνια και να ξέρεις μάλιστα ότι ψωνίζεις ελληνικά.

Βρίσκεται στην Μητροπόλεως 91, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και το Σαββάτο 16 Απριλίου στις 12:00 θα κάνει τα εγκαίνια του και θα σας περιμένει όλους εκεί! 

Κάντε like στη σελίδα του Macacao στο facebook για να ενημερώνεστε διαρκώς για ό,τι νεότερο:  https://www.facebook.com/Porto.Carras.Macacao/?fref=ts

Κανείς δε θα με σβήσει από μέσα σου

Εσύ, που δεν μοιάζεις με κανέναν. Γιατί κανείς άλλος δε κατάφερε ποτέ ως τώρα να με κάνει να νιώσω αυτό που ένιωθα για εσένα.

Κανείς δε κατάφερε, ούτε καν να επισκιάσει τον χώρο που καταλαμβάνεις στο μυαλό μου και στη καρδιά μου. Είναι δικός σου και θα είναι για πάντα. Γιατί ήσουν εσύ αυτός που ερωτεύτηκα τόσο έντονα, που πλέον αμφιβάλλω, αν υπάρχουν αλλού τόσος έρωτας και τόση αγάπη μαζεμένα.

Μου έκλεψες το πρώτο μου φιλί, πίσω από το ιερό της εκκλησίας. Ακόμα το θυμάμαι.

Έχω μοιράσει πολλά φιλιά από τότε. Αλλά εκείνο το φιλί ήταν το κάτι άλλο. Ήταν κάτι που δε ξεχνιέται. Ένα φιλί όλο ένταση και χημεία. Ένα φιλί με γεύση έρωτα.

Με αρρώστησε. Τα πάντα γυρνούσαν γύρω μου, το στομάχι μου είχε γίνει κόμπος, νόμιζα πως θα πέσω κάτω.

Και έπεσα. Ομολογώ πως απέφευγα να φάω οτιδήποτε ή να πλυθώ εκείνη την ημέρα. Δεν ήθελα να χάσω τη γεύση σου, ούτε την αίσθησή σου. Ήθελα να κρατήσω αυτό το φιλί πάνω μου για πάντα.

Δεν είναι, όμως, μόνο εκείνο το φιλί -κι όσα ακολούθησαν- που δεν αλλάζω και δε συγκρίνω με κανένα, αλλά και ο έρωτας μαζί σου. Τότε που σου δόθηκα και μου δόθηκες. Που ενώθηκα μαζί σου και ένιωσα πιο πλήρης από ποτέ.

Ήταν τόσο όμορφο και φυσικό. Σα να ήταν προετοιμασμένο το σώμα μου για ‘σένα. Με άγγιζες και ριγούσα. Ενεργοποιούσες με μιας όλες μου τις αισθήσεις και με έκανες ολοένα και περισσότερο δική σου. Ζούσα μαζί σου το απόλυτο.

Όταν έλειπες, πονούσα. Ένιωθα την έλλειψη τόσο έντονη, που ήθελα να αρπάξω το τρένο από τη Θεσσαλονίκη και να έρθω στην Αθήνα. Αλλά τα χιλιόμετρα ήταν πολλά και αναγκαστικά έπρεπε να σε στερηθώ.

Όμως, κάποτε σε έδιωξα. Γιατί δε σε αγαπούσα μόνο εγώ πολύ, με αγαπούσες κι εσύ. Και κάποιες φορές η πολλή αγάπη, οδηγεί σε ακραίες συμπεριφορές.

Είχες αγκιστρωθεί πάνω μου πια. Είχαμε χάσει την ανεμελιά μας. Η ζήλια σου είχε αρχίσει να γίνεται παθολογική. Δεν μπορούσα να φοβάμαι για τη σωματική σου ακεραιότητα, κάθε φορά που τσακωνόμασταν.

Όταν εκείνη την ημέρα, πήγες να πηδήξεις από το μπαλκόνι, πέθανα χίλιες φορές μέσα μου, σκεπτόμενη τη συνέχεια. Και επειδή ακόμα σε αγαπούσα και ήθελα να διατηρήσω αυτή την όμορφη εικόνα στο μυαλό μου, σε έδιωξα.

Φέρθηκα σκληρά και ίσως εγωιστικά.

Όλος μου ο κόσμος γκρεμίστηκε. Ξέρω, το ίδιο και ο δικός σου. Πάνε τα σχέδια για κοινή ζωή, παιδιά, σκυλιά και πολύ έρωτα. Έμεινε, όμως, αυτός ο έρωτας μέσα μου.

Το ομολογώ τώρα, κανείς δε με άγγιξε ποτέ όπως εσύ.

Κανείς δεν άγγιξε τη ψυχή μου, το μυαλό μου, την καρδιά μου, το σώμα μου, όπως το έκανες εσύ. Και το βλέπω πολύ δύσκολο να το καταφέρει κάποιος. Κατέστρεψες κάποιους άντρες, που έτυχε να με αγαπήσουν, πολύ ή λίγο. Ακούνε το όνομά σου και βρίζουν.

Το ίδιο και η γυναίκα σου, απ’ ότι ακούω. Ακούει το όνομά μου και παθαίνει αναφυλαξία.

Κάθε που υποπτεύεται πως περνάω από το μυαλό σου, σου λέει πως δε σ’αγαπάει πια και σε χωρίζει. Μέχρι να θυμηθεί το αγγελούδι σας και να ξεχάσει εμένα και πάλι από την αρχή.

Εσύ έφτιαξες τη ζωή σου, αγάπη μου.

Προχώρησες και δηλώνεις περίτρανα παντρεμένος και δυστυχισμένος. Νόμιζες θα βρεις λύτρωση και παρηγοριά σε αυτόν τον γάμο. Κανένας, όμως, δε θα με σβήσει από μέσα σου και το ξέρεις. Εμείς σε αυτόν τον κόσμο, ανήκουμε ο ένας στον άλλο και ας βρισκόμαστε αλλού.
Η σκέψη του ενός πάντα θα τρέχει, έστω και για λίγο, έστω και λιγότερο συχνά στον άλλο. Πάντα θα θυμάσαι και πάντα θα θυμάμαι, το ρίγος και το ανακάτεμα που μας έκανε ξεχωριστούς.

Δε με θλίβει, όμως, που δε σε έχω στη ζωή μου πια. Δε με επηρεάζει τόσο. Για μια ακόμα φορά θα μιλήσω εγωιστικά, αλλά μου φτάνει που κατάφερα να κρατήσω αυτή την καλή εικόνα, μέσα στα χρόνια. Ατόφια και ανεξίτηλη.

Τα άσχημα δε θέλω να τα σκέφτομαι. Γιατί μου έδωσες το προτέρημα να λέω πως στη ζωή μου έζησα τον αληθινό έρωτα και την πραγματική αγάπη και να με ζηλεύουν εκείνοι που βλέπουν το βλέμμα μου όταν το λέω.

Ζηλεύουν γιατί καταλαβαίνουν, ότι δεν αξιώθηκαν ακόμα να ζήσουν το απόλυτο και είναι βουτηγμένοι στα νερόβραστα.

Σε ευχαριστώ πολύ, λοιπόν, που μου 'μαθες τον έρωτα. Και ας μου τον πήρες όλο εσύ και νιώθω πως πια δεν έχω να δώσω άλλον.

Και κάτι ακόμα.

Θυμάσαι που ακούγαμε Μαχαιρίτσα και λέγαμε πως μαζί θα πεθάνουμε εμείς, ξαπλωμένοι σε ένα κρεβάτι, σαν τον «Μ’ αγαπάς» και την «Σ’ αγαπώ», φυσώντας ο ένας την πνοή του στο στόμα του άλλου;

Την επόμενη μέρα πήγες και τύπωσες μπλούζες. Απόψε λοιπόν, κοιμάμαι και σε φοράω «Σ’ αγαπώ μου»!

Πρώτη δημοσίευση: www.pillowfights.gr

27 απίστευτες φωτογραφίες του ανθρώπινου είδους

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Δε θα μπορούσαν λοιπόν να μην υπάρχουν και μοναδικές φωτογραφίες του ανθρώπινου είδους. Φωτογραφίες που σε κάνουν να προβληματιστείς, να δεις τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις, να νιώσεις ευγνώμων για όσα έχεις και να ευχηθείς για αυτούς που δεν το έχουν. Να νιώσεις άνθρωπος και όχι απάνθρωπος. 

1. Ένα παιδί προσφέρει στην ανάπηρη μητέρα του φαγητό

2. Το παιδί προσπαθεί να σηκώσει τον αλκοολικό πατέρα του

3. Μάνα και κόρη με τα ίδια ασυνήθιστα χρώματα στα μάτια

4. Ένας φτωχός αγρότης και ο μορφωμένος γιος του

5. Ένας μοναχός και ο αδερφός του

6. Ένα κορίτσι από την φυλή Hamer στην Αιθιοπία

7. Ένα κορίτσι της Μαδαγασκάρης ανάμεσα σε δέντρα Baobab

8. Η ώρα του τσαγιού στη χερσόνησο Yamal

9. Μια 18χρονη IDF στρατιώτης σε πλήρη εξάρτηση

10. Μια αγρότισσα ρυζιού στο Βιετνάμ

11. Ένας 7χρονος Σύριος επαναστάτης

12. Μητέρα και γιος με πανέμορφα μάτια

13. Ένα Παλαιστίνιο οπλισμένο κορίτσι ανάμεσα στους μαχητές

14. Μια Κινέζα ανθρακωρύχος

15. 13χρονος κυνηγός αετών στη Μογγολία

16. Ένα ζευγάρι στην Αϊόβα παντρεύεται μετά από 72 χρόνια που είναι μαζί

17. Ένα αγόρι από τη φυλή Suri στην Αιθιοπία

18. Επιβάτες λεωφορείου προσπαθούν να σώσουν μια κοπέλα που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας

19. Οικογενειακό γεύμα στη Σιβηρία

20. Ένα νεογέννητο μωρό 3 εβδομάδων με αλμπινισμό κοιμάται ευτυχισμένο με τον ξάδερφό του

21. Τυφλά αγόρια με αλμπινισμό

22. Κορίτσι που επιβίωσε 11 ημέρες μόνο του σε Σιβηρικό δάσος

23. Μητέρα με την 3 ετών κόρη της. Και οι δυο δέχθηκαν επίθεση από τον σύζυγο/πατέρα

24. Ένα κορίτσι Yezidi κουβαλάει ένα τουφέκι για να προστατεύσει την οικογένειά της από τον ISIL

25. Μαθητευόμενη γκέισα στο Κιότο

26. Ένα αγόρι σώζει την αδελφή του από συριακά μπάζα

27. "I'm fed up to the ears with old men dreaming up wars for young men to die in."

Πηγή: http://www.higherperspectives.com